17 czerwca 1953 roku sowieckie czołgi wyjechały na ulice Berlina, by stłumić pierwsze wielkie powstanie przeciwko komunistycznej władzy w bloku wschodnim. Zaczęło się od robotników. Komuniści podnieśli normy produkcyjne, czyli kazali pracować więcej za te same pieniądze.
16 czerwca zastrajkowali budowlańcy pracujący przy reprezentacyjnej Stalinallee w Berlinie Wschodnim. Następnego dnia protest ogarnął niemal całą NRD. Na ulice wyszło około miliona ludzi w ponad 700 miejscowościach. I bardzo szybko przestało chodzić tylko o normy. Demonstranci żądali ustąpienia rządu, wolnych wyborów, uwolnienia więźniów politycznych i zjednoczenia Niemiec.
Śpiewali też zakazane w NRD „Deutschlandlied” z jego trzecią zwrotką: „Einigkeit und Recht und Freiheit” — „Jedność i prawo, i wolność”. Dla komunistycznych władz brzmiało to szczególnie niebezpiecznie. 17 czerwca do akcji wkroczyła Armia Sowiecka. Na ulicach pojawiły się czołgi, wprowadzono stan wyjątkowy. Do demonstrantów strzelano, rozpoczęły się aresztowania. Co najmniej 55 osób poniosło śmierć, tysiące zatrzymano.
Niemcy z NRD jako pierwsi w całym sowieckim obozie na tak wielką skalę powiedzieli komunistom: nie.
Trzy lata później przyszedł Poznań. Potem Budapeszt. Jeszcze później Praga, polski Sierpień i Solidarność. Bertolt Brecht mieszkał wtedy w NRD. Był komunistą, jednym z najbardziej znanych pisarzy państwa i twórcą Berliner Ensemble. Po powstaniu napisał list do Waltera Ulbrichta, zapewniając o swojej „więzi z Socjalistyczną Partią Jedności Niemiec”. Ale jednocześnie napisał coś zupełnie innego. Krótki, zabójczo złośliwy wiersz „Rozwiązanie”. Schował go do szuflady.
Brecht zmarł w 1956 roku. Wiersz ukazał się dopiero trzy lata później, w 1959 roku, w zachodnioniemieckim „Die Welt”. W NRD na jego publikację trzeba było czekać jeszcze dłużej. I trudno o lepsze podsumowanie logiki komunistycznej władzy: ROZWIĄZANIE Bertolt Brecht, tłum. P. Sommer
„Po powstaniu 17 czerwca Przewodniczący Związku Pisarzy Polecił w Alei Stalina rozrzucić ulotki Głoszące, że naród Utracił zaufanie władz I może je odzyskać tylko Przez zdwojoną pracę. Czy jednak Nie byłoby prościej, gdyby władze Rozwiązały naród I wybrały nowy?”
17 VI 1953